De originele BÉIS Weekender werd niet opnieuw ontworpen omdat hij een mislukking was. Hij werd opnieuw ontworpen omdat miljoenen klanten hem zo vaak gebruikten dat de beperkingen van het ontwerp aan het licht kwamen.
Sinds de lancering is de Weekender uitgegroeid tot hét kenmerkende product van BÉIS en een van de meest herkenbare reistassen op sociale media. De gestructureerde opening, het aparte schoenenvak en de vorm die compatibel is met een koffer, hebben bijgedragen aan het succes. Maar diezelfde eigenschappen leidden ook tot terugkerende klachten: de tas voelde zwaar aan, de opening met draadframe beperkte het inpakken, het onderste compartiment verkleinde de bruikbare ruimte en het dragen ervan door een luchthaven werd oncomfortabel zodra de tas vol zat.
In plaats van die klachten als geïsoleerde negatieve recensies te beschouwen, heeft BÉIS naar verluidt kritiek van TikTok en andere klantkanalen – waaronder opmerkingen over het gewicht en de schouderbanden – gecatalogiseerd en gebruikt als leidraad voor productontwikkeling. Het resultaat is een opnieuw ontworpen Weekender waarbij het metalen frame is verwijderd, de boven- en ondercompartimenten met elkaar zijn verbonden, de handvatten zijn verstevigd en de schouderband is verbeterd.
De vernieuwde versie is flexibeler en makkelijker in te pakken. Maar dat betekent niet automatisch dat hij voor elke reiziger beter is. Hij levert ook wat in op opbergruimte en een deel van de gestructureerde "dokterstas"-uitstraling die het origineel zo kenmerkend maakte.
Het herontwerp laat daarom iets groters zien dan alleen de reactie van één merk op feedback van klanten: meer structuur en compartimenten maken een reistas niet altijd functioneler. Een succesvolle weekendtas moet een balans vinden tussen organisatie, bruikbare capaciteit, leeggewicht, draagcomfort en de manier waarop mensen daadwerkelijk reizen.
Waarom heeft BÉIS de weekendtas opnieuw ontworpen?
De Weekender, een van de eerste producten van BÉIS, hielp de merkidentiteit vorm te geven. De tas bood functies die tijdens productdemonstraties direct nuttig leken: een brede opening met frame, een schoenenvak aan de onderkant, een laptopvak en een doorvoeropening voor een trolley.
Die eigenschappen maakten de tas ook zeer geschikt om te delen op sociale media. In een inpakvideo kon je bijvoorbeeld zien hoe schoenen van de kleding gescheiden werden, hoe een laptop in zijn eigen vak schoof en hoe de hele opening rechtop bleef staan tijdens het inpakken.
Maar een functie die goed presteert tijdens een korte demonstratie, kan zich tijdens een echte rit anders gedragen.
Naarmate meer klanten de Weekender gebruikten tijdens vluchten, autoritten en korte hotelovernachtingen, kwamen er steeds weer een aantal problemen aan het licht. De tas kon oncomfortabel aanvoelen wanneer hij volledig gevuld was. Het draadframe maakte het lastig om de tas samen te drukken. Het onderste compartiment concurreerde met het hoofdcompartiment om ruimte. Sommige reizigers verwachtten de standaard Weekender ook als handbagage onder de stoel te kunnen meenemen, hoewel de afmetingen niet altijd overeenkwamen met de limieten van de luchtvaartmaatschappij.
Volgens het rapport van Business Insider over de herontwerpfase verzamelde BÉIS negatieve feedback op sociale media en vertaalde die naar een lijst met productwijzigingen. Dit was geen complete herziening. Het bedrijf moest immers de naamsbekendheid en de klantwaarde die rond de bestseller was opgebouwd, beschermen.
Dat is het lastige aan het herontwerpen van een volwassen product: bekende problemen oplossen zonder de redenen weg te nemen waarom mensen het in eerste instantie kochten.
Wat gebruikers niet beviel aan de originele BÉIS Weekender
Het was zwaar voordat het volledig was ingepakt.
De originele Weekender woog ongeveer 3.86 pond, oftewel 1.75 kilogram, voordat er iets in werd geplaatst.
Dat getal klinkt misschien niet extreem in vergelijking met een rolkoffer. Maar een rolkoffer draagt het grootste deel van het gewicht over op de wielen. Een weekendtas draagt het volledige gewicht over op de hand, schouder of het bovenlichaam van de gebruiker.
Zodra er een laptop, schoenen, kleding, toiletartikelen en opladers bijkomen, verandert de draagervaring snel. Het probleem is daarom niet alleen hoeveel de tas weegt als hij leeg is. Het gaat om de combinatie van:
- Leeggewicht van de tas
- Inhoud van de verpakking
- Breedte en vulling van de schouderbanden
- Handvatconstructie
- Positie van de last
- Afstand waarop de tas gedragen moet worden
Dit verklaart waarom sommige reizigers de originele Weekender prima vonden voor een ritje met de auto naar het hotel, maar oncomfortabel tijdens een wandeling door een luchthaven of bij het wachten in een lange rij bij de veiligheidscontrole.
De vernieuwde Weekender weegt 3.68 pond, oftewel ongeveer 1.67 kilogram. Dat is een vermindering van slechts 0.18 pond. BÉIS kan hem terecht omschrijven als lichter, maar het is geen ultralichte reistas geworden.
De belangrijkste verbeteringen op het gebied van comfort komen voort uit de gewatteerde schouderband, de verstevigde handgrepen en een betere gewichtsverdeling bij een volle lading – niet uit een drastische vermindering van het gewicht van de tas als deze leeg is.
Het draadframe maakte het inpakken lastiger.
Het draadframe rond de oorspronkelijke opening was zowel een van de beste eigenschappen als een van de grootste beperkingen van de Weekender.
Het hield de opening wijd open, waardoor de lege tas rechtop kon staan en het herkenbare silhouet van een dokterstas ontstond. Wanneer de Weekender op een bed of bagagerek werd geplaatst, kon de gebruiker het grootste deel van het hoofdcompartiment zien en bereiken.
Maar een star frame bepaalt ook hoe het bovenste deel van de tas kan bewegen. In de praktijk leverde dat een aantal beperkingen op:
- De opening moest voldoende ruimte hebben om volledig uit te breiden.
- De bovenkant kon zich niet gemakkelijk aanpassen aan omvangrijke of onregelmatige voorwerpen.
- De tas was lastig plat te maken wanneer hij niet in gebruik was.
- Door de stijve bovenkant was het lastiger om de tas in krappe bagageruimtes te plaatsen.
- Inpakken in een auto, vliegtuigstoel of andere smalle ruimte kan lastig zijn.
Het frame verminderde niet per se het opgegeven volume van de tas, maar het kon wel de efficiëntie van dat volume beperken. Zachte kleding kan weliswaar samendrukbaar zijn, maar een vaste opening verhindert dat de bovenkant van de tas zich vrij om de kleding heen kan vormen.
De nieuwe Weekender vervangt het metalen frame door een zachte, brede opening. In een vergelijking van de twee versies door Good Housekeeping bleek dat de frameloze constructie de vernieuwde tas gemakkelijker in te pakken en op te bergen maakte wanneer deze niet in gebruik was.
Dat lost een echt functioneel probleem op. Het roept ook een even belangrijke ontwerpvraag op: verliest de Weekender, zonder de omlijste dokterstasvorm, iets van zijn visuele identiteit die hem onderscheidde van een gewone reistas?
Het schoenenvak verkleinde de bruikbare hoofdruimte.
Het onderste schoenenvak van de Weekender is altijd al gebruiksvriendelijk geweest. Het houdt schoenen, toiletartikelen en vuile kleding gescheiden van schone kleding en zorgt voor een overzichtelijke indeling.
Een apart compartiment creëert echter geen extra intern volume. Het verdeelt het reeds bestaande volume.
Wanneer het onderste compartiment vol is, wordt de inhoud ervan omhooggeduwd naar het hoofdcompartiment. Dit kan verschillende problemen veroorzaken:
- De vloer van het hoofdcompartiment wordt oneffen.
- Het is mogelijk dat pakblokken niet meer plat op de verpakking passen.
- De bruikbare hoogte van het bovenste gedeelte neemt af.
- Grote voorwerpen laten lege ruimtes achter rond de scheidingswand.
- De scheiding blijft bestaan, zelfs wanneer de reiziger die niet nodig heeft.
Dit is de reden waarom een tas er heel georganiseerd uit kan zien, terwijl er minder in past dan je zou verwachten. Het aantal vakken en de hoeveelheid bruikbare capaciteit zijn niet hetzelfde.
Het vernieuwde model behoudt het ingebouwde onderste compartiment, maar de interne scheidingswand kan nu worden geopend en teruggerold. BÉIS noemt dit het "Dual Storage System". Reizigers kunnen twee aparte zones gebruiken voor het meenemen van schoenen, of ze combineren tot één grotere ruimte wanneer scheiding niet nodig is.
Dit is een van de meest betekenisvolle veranderingen in het herontwerp, omdat het de gebruiker meer controle geeft over de ruimte. De tas wordt er niet groter door; er kan meer van de bestaande capaciteit worden benut, afhankelijk van de reis.
De schouderbanden zaten niet comfortabel bij een volle belading.
Een schouderband kan niet goed beoordeeld worden als een tas leeg is.
Naarmate de belasting toeneemt, concentreert de druk zich op de plek waar de schouderband de schouder raakt. Een breder en dikker kussen kan die druk over een groter oppervlak verdelen, terwijl verstevigde bevestigingspunten de vervorming verminderen waar de handvatten aan de tas vastzitten.
De vernieuwde Weekender heeft extra gevoerde draagriemen en verstevigde handgreepverbindingen. Deze aanpassingen zouden het comfort en de duurzaamheid bij overbelasting moeten verbeteren, maar ze kunnen overvolle bagage niet volledig compenseren.
Een schoudertas met grote capaciteit brengt een onvermijdelijke afweging met zich mee: hoe meer erin past, hoe groter de kans dat de gebruiker hem te vol stopt, tot boven het comfortabele draaggewicht.
Voor een korte wandeling van de auto naar het hotel maakt dat misschien niet uit. Maar voor een lange transfer van en naar de luchthaven kan het de hele ervaring bepalen.
Het werd gebruikt als persoonlijk item, maar was niet altijd even geschikt voor persoonlijke items.
De standaard Weekender is vaak te zien geweest in reclames voor vliegreizen, waardoor sommige kopers het als een persoonlijk item voor onder de stoel gingen beschouwen.
In de praktijk zijn "het paste onder mijn stoel" en "het voldoet aan de regels voor handbagage van de luchtvaartmaatschappij" geen gelijkwaardige uitspraken.
Een zachte tas die maar gedeeltelijk gevuld is, kan onder een bepaalde stoel samengedrukt worden. Dezelfde tas, volledig gevuld, past er mogelijk niet in. De beschikbare ruimte kan ook variëren per luchtvaartmaatschappij, vliegtuig en stoelpositie. Belangrijker nog, de regels van de luchtvaartmaatschappij zijn gebaseerd op de door de maatschappij gepubliceerde toegestane hoeveelheid, en niet alleen op de vraag of een passagier de tas in de beschikbare ruimte weet te proppen.
De vernieuwde Weekender heeft de volgende afmetingen:
| Specificaties | Nieuwe weekender |
|---|---|
| Lengte | 17.91 in |
| Hoogte | 15.75 in |
| Diepte | 9.84 in |
| Hefvermogen | 42 L |
| Leeg gewicht | 3.68 lbs |
Deze cijfers zijn afkomstig uit de huidige specificaties van de BÉIS Weekender.
Door het frame te verwijderen is de tas makkelijker samen te drukken, maar dit verandert niets aan de afmetingsregels van de luchtvaartmaatschappij. De standaard Weekender kan het best worden gezien als een tas voor korte reizen of als aanvulling op een rolkoffer. Reizigers die de tas onder een stoel willen plaatsen, moeten de exacte toegestane afmetingen voor hun luchtvaartmaatschappij en route controleren.
Oud versus nieuw BÉIS Weekender: Wat is er nu eigenlijk veranderd?
| Origineel ontwerp of probleem | Herontworpen functie | Waarschijnlijk praktisch effect |
| Opening met metalen frame | Zachte, frameloze brede opening | Gemakkelijker in te pakken, samen te drukken en op te bergen. |
| Permanent gescheiden boven- en benedenruimtes | De interne scheidingswand kan worden geopend en teruggerold. | De ruimte kan wisselen tussen georganiseerde opstellingen en één groter compartiment. |
| De handgreepbevestigingen kunnen onder belasting onder spanning komen te staan. | Verstevigde, gevoerde handgrepen | Betere ondersteuning van de last en meer draagcomfort |
| Standaard schouderband | Steviger gevoerde riem | Verdeelt de druk over een groter schoudergebied. |
| Conventionele ritssluitingen | Verbindingsritsclips | Maakt het moeilijker om het product per ongeluk of ongemerkt te openen. |
| Laptopopslag voor kleinere apparaten | Gevoerd vak voor laptops tot 16 inch. | Beter afgestemd op de huidige behoeften op het gebied van zakenreizen. |
| Ongeveer 49 liter | 42 L | Een meer gecontroleerd profiel, maar een lager opgegeven vermogen. |
| Ongeveer 3.86 lbs | 3.68 lbs | Een lichte gewichtsvermindering, geen echte lichtgewichtconstructie. |
De belangrijkste verandering betreft niet een afzonderlijk vakje of riempje. Het is de beslissing om de tas minder stijf te maken.
Het oorspronkelijke ontwerp vereiste dat de reiziger zijn bagage inpakte volgens de vaste indeling van de tas. Het nieuwe ontwerp geeft de reiziger meer vrijheid om die indeling aan te passen.
Heeft het herontwerp de oorspronkelijke problemen opgelost?
Een aantal verbeteringen is relatief duidelijk.
De frameloze opening maakt de tas gemakkelijker toegankelijk in smalle ruimtes en zorgt ervoor dat hij makkelijker plat op te bergen is. De omkeerbare interne verdeler vermindert het ongemak van een ingebouwd schoenenvak wanneer dit niet nodig is. De verstevigde handgrepen en de gewatteerde schouderband zorgen voor een comfortabeler gevoel bij het dragen van een zware last. Het grotere laptopvak weerspiegelt bovendien het feit dat veel klanten de Weekender zowel voor werk als vrije tijd gebruiken.
Er blijven echter een aantal vragen over.
Ten eerste is 1,67 kg (3.68 pond) nog steeds behoorlijk zwaar voor een lege schoudertas. De nieuwe Weekender is iets lichter, maar kopers die een laag gewicht belangrijk vinden, zullen hem wellicht nog steeds te zwaar vinden.
Ten tweede blijft het onderste compartiment permanent bevestigd. De scheidingswand is flexibeler, maar de basisconstructie, de rits en het extra materiaal dragen nog steeds bij aan het gewicht en de omvang.
Ten derde is de opgegeven inhoud gedaald van ongeveer 49 liter naar 42 liter. Een lagere nominale inhoud hoeft niet per se slechter te zijn als de ruimte daardoor makkelijker te benutten is, maar de verandering maakt de bewering dat er in de nieuwe versie simpelweg "meer" past, minder geloofwaardig.
Ten vierde kan de standaard Weekender nog steeds niet op verantwoorde wijze als handbagage worden beschouwd voor elke luchtvaartmaatschappij. De flexibelere constructie zorgt ervoor dat hij beter in krappe ruimtes past, maar garandeert geen naleving van de regels.
Tot slot verandert het uiterlijk door het metalen frame te verwijderen. Sommige klanten zullen de flexibiliteit prettiger vinden, terwijl anderen wellicht vinden dat de zachtere behuizing meer lijkt op de vele voordeligere weekendtassen die zijn geïnspireerd op het originele ontwerp van BÉIS.
De eerlijke conclusie is niet dat de nieuwe versie per definitie beter is. Hij is flexibeler en makkelijker in te pakken, maar de beste keuze hangt af van of de reiziger prioriteit geeft aan een gestructureerd uiterlijk, maximale capaciteit, flexibiliteit voor vliegreizen of georganiseerd inpakken voor een roadtrip.
Het echte probleem was niet één specifiek kenmerk, maar een compromis in het ontwerp.
Structuur versus verpakbaarheid
Stevige tassen blijven rechtop staan, zien er goed uit op foto's en behouden hun vorm. Zachte tassen comprimeren gemakkelijker en passen zich aan onregelmatige inhoud aan.
Het toevoegen van frames, bodemplaten en verstevigingen kan de presentatie en stabiliteit verbeteren, maar elk stijf onderdeel vermindert het vermogen van de tas om van vorm te veranderen. Geen van beide benaderingen is inherent beter. De juiste keuze hangt af van waar en hoe de tas gebruikt zal worden.
De oorspronkelijke structuur van de Weekender werkte vooral goed wanneer de tas op een bagagerek geplaatst kon worden of in de auto vervoerd kon worden. Het was minder handig wanneer reizigers de tas onder een stoel of in een overvol bagagevak boven hun hoofd moesten proppen.
Organisatie versus bruikbare capaciteit
Meer vakjes en tussenschotten kunnen een product functioneler doen lijken. Maar elk tussenschot neemt ruimte in beslag, zorgt voor extra naden en beperkt de mogelijkheden om spullen te ordenen.
Een vast schoenenvak is handig wanneer de gebruiker schoenen meeneemt. Wanneer de gebruiker geen schoenen meeneemt, kan het een inefficiënte tussenlaag vormen tussen twee ruimtes.
De nieuwe terugdraaibare scheidingslijn is een betere oplossing omdat organisatie daarin optioneel is. De gebruiker kan ervoor kiezen om de scheiding te verwijderen wanneer dit waarde oplevert en de scheiding weer opheffen wanneer dit niet het geval is.
Duurzaamheid versus leeggewicht
Dikker materiaal, verstevigingstape, metalen onderdelen, gewatteerde handgrepen, bodembescherming en meerdere ritsen dragen allemaal bij aan de duurzaamheid. Maar ze dragen ook bij aan het gewicht.
Een fabrikant kan niet elke duurzaamheidsspecificatie verbeteren en tegelijkertijd het leeggewicht oneindig blijven verlagen. Het ontwikkelingsteam moet bepalen waar extra materiaal nodig is en waar het weinig toegevoegde waarde biedt.
Daarom moet het gewicht van de zak component voor component worden gecontroleerd, in plaats van als één eindgetal te worden beschouwd nadat de steekproef compleet is.
Grote capaciteit versus draagcomfort
Een tas van meer dan 40 liter kan zoveel kleding en uitrusting bevatten dat hij erg zwaar wordt. Het vergroten van de capaciteit zonder rekening te houden met de draagmethode kan gebruikers ertoe aanzetten meer in te pakken dan comfortabel in een schoudertas past.
Capaciteit beantwoordt de vraag: "Hoeveel kan het bevatten?" Comfort beantwoordt de vraag: "Hoe ver kan iemand het realistisch gezien dragen?"
Dat zijn verschillende producttests.
Een draagtest met volledige belading moet daarom onderdeel uitmaken van de ontwikkeling, en niet een bijzaak zijn. De tas moet worden gevuld met een herhaalbare lading en door verschillende gebruikers worden gedragen, in plaats van alleen te worden geëvalueerd door middel van trekproeven aan het handvat of statische gewichtstests.
Merkidentiteit versus functionele verbetering
De oorspronkelijke omlijsting van de opening was niet zomaar een bouwkundige keuze. Het maakte deel uit van de visuele identiteit van de Weekender.
Het verwijderen ervan verbetert de flexibiliteit, maar maakt het silhouet minder onderscheidend. Dit is een veelvoorkomend risico bij het bijwerken van een bestseller: de functie die klachten oplevert, is vaak ook de functie die klanten het gemakkelijkst herkennen.
Bij een herontwerp moet worden vastgesteld welke details daadwerkelijk merkwaarde creëren en welke details alleen behouden blijven omdat ze deel uitmaakten van de eerste versie. Functionele verbetering is belangrijk, maar een product dat niet meer te onderscheiden is van zijn imitators kan waarde verliezen, zelfs als het beter presteert.
Wat tassenmerken kunnen leren van het BÉIS-herontwerp
De meest nuttige les is niet dat elke weekendtas zijn frame moet verwijderen of een converteerbare tussenschot moet krijgen. Het is dat klachten van klanten moeten worden vertaald in toetsbare ontwikkelingsvragen.
Een uitspraak als "deze tas is te zwaar" is bijvoorbeeld nog geen complete ontwerpinstructie. Een ontwikkelteam moet zich afvragen:
- Is de lege tas te zwaar?
- Draagt de klant meer bagage dan comfortabel op de schouders past?
- Is het bandje te smal?
- Is de vulling te zacht of te dun?
- Zijn de bevestigingspunten verkeerd geplaatst?
- Is het gewicht aan één kant van de tas geconcentreerd?
- Wordt de tas gebruikt voor een reissituatie waarvoor hij niet ontworpen is?
Hetzelfde principe geldt voor opmerkingen zoals "de tas is te klein". De oorzaak kan het totale volume zijn, maar het kan ook een stijve opening zijn, een storende tussenschot of een vorm die onbruikbare ruimtes rondom veelvoorkomende inpakspullen laat.
Voordat merken en fabrikanten een herziene reistas goedkeuren, moeten ze ten minste het volgende testen:
- Leeg gewicht
- Standaard verpakkingslading
- Bruikbare – niet alleen berekende – capaciteit
- Handvat treksterkte
- Comfortabel vervoeren met volle belading
- Ritssluitingscyclusprestaties
- Pasvorm onder de stoel met behulp van gedefinieerde afmetingen
- Interferentie in het schoenenvak
- Verpakte en opgevouwen opslagvolume
- Toegang in besloten ruimtes
Het is ook belangrijk om het product te testen in zowel het beoogde gebruiksscenario als de gebruiksscenario's die klanten ervoor hebben bedacht.
Als een tas is ontworpen voor roadtrips, maar klanten hem herhaaldelijk meenemen op vluchten van budgetluchtvaartmaatschappijen, dan zou dat gedrag de volgende versie moeten beïnvloeden – of het merk zou duidelijker moeten communiceren welke versie geschikt is om onder de stoel te vervoeren.
Volwassen producten hebben doorgaans meer baat bij aantoonbare, gerichte verbeteringen dan bij veranderingen omwille van de verandering zelf. Behoud de functies die klanten daadwerkelijk gebruiken, pas de functies aan die terugkerende problemen veroorzaken en valideer elke wijziging met realistische tests voor inpakken en transport.
Eindconclusie: Een slimmere weekendtas, maar geen compleet andere tas.
De vernieuwde BÉIS Weekender speelt direct in op een aantal van de meest gehoorde klachten over de originele versie.
De grootste verbetering is de mogelijkheid om te wisselen tussen aparte opbergvakken en één doorlopend pakvak. Door het verwijderen van het draadframe is de tas ook gemakkelijker in te pakken, samen te drukken en op te bergen. Verstevigde handgrepen en een beter gevoerde schouderband maken het dragen van een volle tas een stuk draaglijker.
Maar het herontwerp heft niet alle compromissen op.
Met een gewicht van 3.68 kg is de tas nog steeds niet bijzonder licht. De aangegeven capaciteit is lager dan voorheen. Het ingebouwde bodemvak zorgt nog steeds voor extra stevigheid, en het standaardmodel voldoet niet aan de eisen voor handbagage van elke luchtvaartmaatschappij. De soepelere constructie is mogelijk ook minder aantrekkelijk voor klanten die het originele model kochten vanwege de rechtopstaande, dokterstasachtige uitstraling.
De nieuwe Weekender is dus niet zomaar "beter". Hij is beter afgestemd op reizigers die waarde hechten aan flexibel inpakken en gemakkelijker opbergen. Het origineel zal wellicht nog steeds meer in de smaak vallen bij gebruikers die de voorkeur geven aan structuur, visuele overzichtelijkheid en een goede organisatie voor roadtrips.
Wat de herontwerp de moeite waard maakt om te bekijken, is niet één nieuwe rits of riem. Het is het proces erachter: BÉIS heeft verspreide klachten omgezet in specifieke productontwikkelingsvragen en vervolgens wijzigingen aangebracht die getest konden worden.
Dat is de echte les voor de tassenindustrie. Een bestseller kan commercieel succesvol zijn en toch onopgeloste ontwerpproblemen bevatten. De volgende versie wordt sterker wanneer een merk verder kijkt dan alleen beoordelingen, onderzoekt hoe mensen het product daadwerkelijk gebruiken en begrijpt dat elke toegevoegde functie een compromis met zich meebrengt.
Veelgestelde Vragen / FAQ
Waarom heeft BÉIS het draadframe van de Weekender verwijderd?
Het draadframe hield de oorspronkelijke opening rechtop, maar beperkte ook de flexibiliteit. Door het te verwijderen is de opnieuw ontworpen Weekender gemakkelijker in te pakken in krappe ruimtes, samen te drukken voor opslag en aan te passen aan onregelmatige voorwerpen.
Is de nieuwe BÉIS Weekender lichter dan het origineel?
Ja, maar slechts een klein beetje. Het origineel woog ongeveer 3.86 kg, terwijl de vernieuwde versie 3.68 kg weegt. De verbetering in draagcomfort is waarschijnlijk vooral te danken aan de gewatteerde schouderbanden en de verstevigde handgreep, en niet zozeer aan de gewichtsvermindering van 0.18 kg.
Wat is er met het schoenenvak gebeurd?
Het onderste compartiment blijft in de tas geïntegreerd. De scheidingswand tussen het onderste en het hoofdcompartiment kan echter worden geopend en opgerold, waardoor de twee compartimenten als één grotere pakruimte kunnen worden gebruikt.
Past de nieuwe BÉIS Weekender onder een vliegtuigstoel?
Het past mogelijk onder sommige stoelen als deze niet helemaal vol zijn, maar dit betekent niet dat het voldoet aan de regels voor handbagage van elke luchtvaartmaatschappij. Reizigers dienen de afmetingen van 17.91 × 15.75 × 9.84 inch te vergelijken met de regels van de luchtvaartmaatschappij waarmee ze vliegen.
Is de nieuwe BÉIS Weekender beter dan het origineel?
Het is flexibeler, gemakkelijker op te bergen en beter geschikt voor het wisselen tussen verdeelde en open opbergvakken. Het origineel heeft een meer gestructureerde, kenmerkende vorm en een hogere capaciteit. De beste keuze hangt af van de inpakgewoonten en reisstijl van de gebruiker.
